به گزارش جوان باور، اما در نبود منابع معتبر و الگوهای قابل اتکا، ممکن است به سردرگمی، دوگانگی یا حتی انکار خود منتهی شود.
امروزه جوانان در معرض سیلی از اطلاعات و سبک‌های زندگی مختلف قرار دارند. رسانه‌ها، شبکه‌های اجتماعی، سلبریتی‌ها و گروه‌های همسال تأثیر عمده‌ای بر خودانگاره‌ی جوان دارند. اگر هویت‌یابی در بستر گفتگو، تحلیل و تفکر نقادانه صورت نگیرد، جوان به‌راحتی ممکن است در دام هویت‌های جعلی یا تحمیلی بیفتد.
در این میان، نقش خانواده، مدرسه، دانشگاه و نهادهای فرهنگی بسیار حیاتی است. باید فضایی فراهم شود که جوان بدون ترس از قضاوت، درباره‌ی دغدغه‌ها، باورها و ارزش‌هایش حرف بزند، پرسش کند و پاسخ بگیرد. نهادهای سنتی باید از قالب‌های فرسوده بیرون بیایند و زبان جوان را بفهمند.
هویت‌یابی موفق، کلید ورود به بزرگسالی سالم و پویای اجتماعی است. جوانی که می‌داند کیست، به چه باور دارد و چه هدفی را دنبال می‌کند، در برابر بحران‌ها مقاوم‌تر و در مسیر زندگی مصمم‌تر خواهد بود. در غیر این‌صورت، احساس پوچی و بی‌جهتی، او را به انزوا یا عصیان خواهد کشاند.
شناخت هویت، مسیری طولانی و تدریجی است. نیازمند تعامل با جامعه، تجربه‌های واقعی، آزمون و خطا، و درک خود است. مسئولیت جامعه آن است که در این مسیر، راهنما باشد نه قضاوت‌گر؛ یار باشد نه مانع.