برچسب: محمد غلامی

  • ورزش، انرژی جوانی و سلامت روان

    نویسنده: محمد غلامی

    به گزارش جوان باور، جوانی که بهطور منظم ورزش میکند، احتمال کمتری دارد که دچار افسردگی، اضطراب یا پرخاشگری شود. فعالیت بدنی موجب ترشح هورمونهایی مانند اندورفین و سروتونین میشود که خلق وخو را بهبود میبخشند. همچنین ورزش های گروهی، حس تعلق، کار تیمی و مسئولیت پذیری را در جوان تقویت می کنند.

    اما چالشهایی نیز وجود دارد. برخی از جوانان به دلیل هزینه، کمبود امکانات یا فشارهای تحصیلی، فرصت ورزش ندارند. گاهی نیز نگاه تجمل گرایانه یا رقابتی افراطی به ورزش، آن را از معنا و هدف اصلیاش دور میکند. ورزش باید در دسترس، متنوع، و با نشاط باشد تا جوان با میل و اشتیاق به آن روی آورد.

    نقش خانواده، آموزش و پرورش و شهرداریها در ترویج ورزش عمومی بسیار مهم است. باید باشگاه های ارزانقیمت، پارک های مجهز، و برنامههای ورزشی دانشجویی تقویت شوند. همچنین، معرفی الگوهای ورزشی که هم اخلاقی و هم موفق هستند، به جوانان انگیزه می دهد.

    ورزش، زبان بیکلامی است که فرهنگها را به هم نزدیک، ذهن را آرام و جسم را قوی میسازد. جوانی که با ورزش انس دارد، در برابر استرس مقاومتر، در روابط اجتماعی موفقتر، و در زندگی هدفمندتر است. ورزش نه تفریحی لوکس، بلکه ضرورتی برای شکوفایی جوان است.

  • آموزش و نقش آن در توانمندسازی جوان

    خبرنگار: محمد غلامی

    جوانی که سالها در مدرسه و دانشگاه آموزش دیده، اما در پایان، توانایی ورود مؤثر به بازار کار یا ایفای نقش اجتماعی ندارد، قربانی ساختاری ناکارآمد شده است. از سوی دیگر، عدم توجه به آموزش مهارت های نرم مانند مدیریت زمان، کار گروهی، ارتباط مؤثر و هوش هیجانی، جوان را برای زندگی فردی و اجتماعی آماده نمی کند.

    تحول آموزشی باید از دوران مدرسه آغاز شود. آموزش باید زندگی محور، مهارت محور و تجربه محور باشد. پروژه های عملی، کارآموزی، ارتباط با صنعت و جامعه، و آموزش های چندرسانه ای میتوانند یادگیری را جذاب و کاربردی کنند.

    همچنین، باید به تفاوتهای فردی احترام گذاشت و مسیرهای آموزشی متنوع و قابل انتخاب فراهم نمود. در دنیای امروز، یادگیری یک فرآیند مادامالعمر است. جوان باید با روحیه ی یادگیرندگی، توان به روزرسانی خود را داشته باشد.

    این نیازمند دسترسی به منابع، مربیان دلسوز، و بستری برای آزمون و خطاست. جامعهای که در آموزش سرمایهگذاری نکند، نهتنها آیندهاش را به خطر انداخته، بلکه جوانانش را دلسرد خواهد کرد.
    آموزش باید پلی باشد میان رؤیا و واقعیت؛ باید جوان را برای جهانی آماده کند که پر از تغییر، رقابت و فرصت است. و این ممکن نیست، مگر آنکه سیاستگذاران، معلمان، خانواده ها و خود جوانان، مسئولانه و آگاهانه وارد این میدان شوند.